Aug
22

«Συμβολαιογράφος» με την Υρώ Μανέ στο 3o Φεστιβάλ Θεάτρου «Ερμηνείες στη Ερμιονίδα», το Σάββατο 27 Αυγούστου 2016, ώρα 21:00.

mane sm Ένας βαθιά συγκινητικός μονόλογος μιας γυναίκας που ζει σε λάθος χώρο και χρόνο. Η Ερασμία, μια χήρα, μεγαλώνει τη μοναχοκόρη της, κλεισμένη σε ένα περίπτερο, εγκλωβισμένη στα ήθη και τα έθιμα της μικρής επαρχιακής πόλης που ζει, μέχρι τη στιγμή που τη θλιβερή, μονότονη ζωή της, διακόπτει ο έρωτας, το πάθος.

Μπορεί όμως μια γυναίκα της ηλικίας της να αγαπήσει; Και η κοινωνία μέσα στην οποία ζει μπορεί να το ανεχτεί; Θύτης και θύμα μαζί, επιθυμεί το απαγορευμένο.

Ερμηνεύει η Υρώ Μανέ.

Συντελεστές:
Ερμηνεία: Υρώ Μανέ

Κείμενο: Νίκος Βασιλειάδης
Θεατρική διασκευή: Εμμανουέλλα Αλεξίου- Γιώργος Καραμίχος
Σκηνοθεσία: Γιώργος Καραμίχος
Βοηθός Σκηνοθέτη: Βιργινία Κυπριώτη
Σχεδιασμός φωτισμών: Μιχάλης Μπούρης
Σκηνικά: Χριστίνα Κωστέα
Κοστούμια: Έλενα Παπανικολάου
Μουσική επιμέλεια: Γιώργος Νανούρης
Τραγούδι παράστασης: Κώστας Λειβαδάς
-Το τραγούδι ερμηνεύει η Υρώ Μανέ-
Παραγωγή: Sound & Picture Theatre Production

Διοργάνωση: ΘΕΑΤΡΙΚΟΣ ΟΜΙΛΟΣ ΕΡΜΙΟΝΙΔΑΣ www.thoe.org.gr - www.artiki.gr
Συνδιοργάνωση: ΔΗΜΟΣ ΕΡΜΙΟΝΙΔΑΣ, ΠΕΡΙΦΕΡΙΑΚΗ ΕΝΟΤΗΤΑ ΑΡΓΟΛΙΔΑΣ
Καλλιτεχνική Επιμέλεια: Κώστας Γεωργουσόπουλος
Συντονισμός Καλλιτεχνικών Σχημάτων: Τάσος Μπλάτζιος
Σύμβουλος Επικοινωνίας: Δανάη Σαλεπούλα, τηλ. 697 9796194, This email address is being protected from spambots. You need JavaScript enabled to view it.


Το 3ο Φεστιβάλ Θεάτρου "Ερμηνείες στην Ερμιονίδα" μέσα από τη ματιά των ηθοποιών.

Υρώ Μανέ: «Συμβολαιογράφος», Σάββατο 27 Αυγούστου 2016.
Η Υρώ Μανέ μιλάει στην Τατού Δέδε.

dede sm

Η Τατού Δέδε είναι πιανίστα, χορεύτρια και ηθοποιός, κατάγεται από το Κρανίδι Αργολίδας και ζει, εργάζεται και δημιουργεί τα τελευταία έξι χρόνια στην Αθήνα. Ακόμα είναι ραδιοφωνική παραγωγός στον Street Radio.gr και γράφει συνεντεύξεις στο Refeel.gr και στο GreekPlayProject.gr

 

 -Τι σας ενδιαφέρει να περάσετε στο κοινό μέσα από τον σημερινό μονόλογο;
«Δεν έχω κανένα συγκεκριμένο στόχο, δεν θέλω να περάσω ένα μήνυμα. Εγώ θέλω όταν έρθει ο κόσμος να δει την παράσταση να φύγει και να την πάρει μαζί του με τα συναισθήματα που θα δημιουργηθούν την ώρα που θα συμμετέχει στην παράσταση, γιατί θεωρώ, ότι ο μονόλογος αυτός, και κάθε μονόλογος, είναι άμεσα συνδεδεμένος με το κοινό. Θέλω να την πάρει μαζί του την παράσταση. Να σκεφτεί αυτές τις εικόνες που δημιουργήθηκαν επί σκηνής, να σκεφτεί αυτά τα συναισθήματα που εισέπραξε όση ώρα γινόταν, να τα επεξεργαστεί και να τα κάνει ότι θέλει.»

-Εσάς τι σας δημιουργεί αυτή η ηρωίδα μέσα από την δουλειά που κάνατε;
«Επειδή έχει περάσει πάρα πολύς καιρός από τότε που την δούλεψα, έχουν περάσει έξι χρόνια, είναι πια παρελθόν. Δεν μπορώ να επανέλθω σε αυτό. Είναι, πια, ένα ταξίδι κάθε φορά μέσα στην ηρωίδα μου, ανάλογα με το κοινό που θα έχω και ανάλογα με την καινούρια συνθήκη ζωής που θα βρίσκομαι. Έχει πια δεθεί ο χαρακτήρας τόσο πολύ, που δεν μπορείς να του προσθέσεις. Έτσι, που ανάλογα την διάθεση που θα έχω, και το κοινό που θα υπάρχει στην κάθε παράσταση, θα γίνει και αυτή η περιπέτεια επί σκηνής για αυτά τα εβδομήντα λεπτά. Η Ερασμία είναι ένας χαρακτήρας πολύ οικείος πια σε εμένα. Είναι μια δικιά μου φίλη."

-Σύμφωνα με την εμπειρία σας ποιες οι ιδιαιτερότητες του μονολόγου για έναν ηθοποιό;
«Είναι πολύ δύσκολο πράγμα ο μονόλογος. Γιατί, και κάτι να σου συμβεί, είσαι σαν μια βαρκούλα στον ωκεανό. Δηλαδή, δεν έχεις από πουθενά να πιαστείς και να σωθείς. Και μόνο το γεγονός που δεν πρέπει να μην χάσεις λεπτό από την ροή σου και από το κείμενό σου και από όλα, είναι τεράστια ευθύνη απέναντι στον εαυτό σου και στο κοινό. Οπότε, όλο αυτό, εμπεριέχει μια τεράστια δυσκολία. Είναι δύσκολη ιστορία ο μονόλογος. Ίσως, η πιο δύσκολη. Αυτό λέει η εμπειρία μου, τουλάχιστον. Αλλά, εγώ νομίζω, ότι το έχω αγαπήσει τόσο πολύ, που δεν νιώθω πια ότι τον υποδύομαι αυτό τον χαρακτήρα.»

-Ποια η διαφορά του να παίζετε στην Αθήνα με την επαρχία;
« Θεωρώ, από την εμπειρία μου, μιας και είμαι μόνη μου στην σκηνή και το εισπράττω όλο το αίσθημα του κοινού, πώς νιώθει και πώς μετέχει στην παράσταση, ότι σίγουρα είναι πιο αυθόρμητο το κοινό της επαρχίας. Και ανάλογα από περιοχή σε περιοχή, παίζει και αυτό ρόλο. Αν είναι πιο συντηρητικό, αν είναι πιο σφιγμένο, αν έχει παιδεία, αν έχει δει θέατρο πολύ. Και να μην του αρέσει κάτι, θα το δείξει. Δεν έχει μηχανισμό ώστε να κρατηθεί και να μην σου δείξει αυτό που αισθάνεται, όπως συμβαίνει στην Αθήνα.»

-Πως βλέπετε το θέατρο στην Ελλάδα; Έχει επηρεαστεί από την τωρινή κρίση;
«Φυσικά η κρίση αντανακλά και στην τέχνη. Συνήθως, η τέχνη λειτουργεί λυτρωτικά και είναι διέξοδος την περίοδο αυτή, και έτσι, έχουν γίνει πάρα πολύ ωραία πράγματα. Και στο θέατρο λοιπόν, μπορεί να γίνονται πιο μαζεμένα πράγματα, πιο φτηνά, να υπάρχει ανέχεια για να κάνεις μεγάλα πράγματα κλπ, παρόλα αυτά, θεωρώ, ότι το θέατρο κινείται πάρα πολύ δυναμικά. γίνονται πράγματα που με κάνουν να αισιοδοξώ.»

-Ποια είναι η εμπειρία σας από το φεστιβάλ μας;
«Πάρα πολύ ωραία. Είναι εξαιρετικά. Είναι συγκινητικό, σε μία περιοχή, η ιδιωτική πρωτοβουλία και το μεράκι κάποιων ανθρώπων, με εμπνευστή τον Δημήτρη Σίδερη να δημιουργεί τόσο ωραία πράγματα. Να υπάρχει αυτή η κινητοποίηση για να έρχονται παραστάσεις από την Αθήνα που σε άλλη περίπτωση θα ήταν δύσκολο να δει το κοινό. Και χαίρομαι που και ο κόσμος στηρίζει αυτή την προσπάθεια.»

-Μια ευχή για το φεστιβάλ μας.
«Να συνεχίσει έτσι, και ακόμα καλύτερα και ακόμα πιο δυναμικά. Κάθε χρόνος να είναι μια καινούργια εμπειρία για εσάς για όσους δημιουργούν το φεστιβάλ και το κοινό. να μεγαλώσει το φεστιβάλ να έχετε τόσους πολλούς θεατές που να μην έχετε που να τους βάλετε και να υπάρχει πάντα η έμπνευση και η διάθεση για να μην ξεθυμάνει αυτό που ξεκίνησε τόσο ωραία."

Η συνέντευξη σε pdf pointer right trans PDF Logo