Aug
28

«Στα Άκρα» της Κωστούλας Μητροπούλου με τον Σωτήρη Τσόγκα και την Γιούλη Πεζοπούλου. Η 9η παράσταση του 3ου Φεστιβάλ Θεάτρου «Ερμηνείες στην Ερμιονίδα», την Δευτέρα 29 Αυγούστου 2016, ώρα 21:00.

staakra sm «Στα Άκρα» της Κωστούλας Μητροπούλου, η 9η παράσταση του 3ου Φεστιβάλ «Θεάτρου Ερμηνείες στην Ερμιονίδα», που ξεκίνησε στις 7 Αυγούστου και συνεχίζεται με μεγάλη επιτυχία. Τη Δευτέρα 29 Αυγούστου ο Σωτήρης Τσόγκας και η Γιούλη Πεζοπούλου σε μια διπλή «Μονήρη Εξομολόγηση», στην υπαίθρια σκηνή του Πολυχώρου ΑRΤίκι Μαράικε Ηλιού Ντε Κόνινγκ, στο Κρανίδι Ερμιονίδας.

Tο έργο «Στα Άκρα» είναι βασισμένο σε δύο μονολόγους της Κωστούλας Μητροπούλου.

«Στα παπούτσια», ο Σωτήρης Τσόγκας υποδύεται έναν ήρωα που πέρασε όλη του τη ζωή ως ηθοποιός του θεάτρου και τώρα που μεγάλωσε δεν μπορεί να πιστέψει ότι τελείωσε η καριέρα του.

Στο μονόλογο «Με τον νόμο», η Γιούλη Πεζοπούλου παίζει την Ευαγγελίτσα, μία πόρνη που επειδή οι γείτονές της την έχουν βάλει στο περιθώριο, τους εκδικείται βάζοντας φωτιά στην πολυκατοικία και γι’ αυτό τον λόγο φυλακίζεται.

Οι δύο ήρωες του έργου εξακολουθούν να σκέφτονται, να αισθάνονται, να αντιστέκονται, όταν γύρω τους η κοινωνία των σύγχρονων δούλων και καταναλωτών μοιάζει με ζαλισμένο κοπάδι, που παραπαίει αποχαυνωμένο, ευνουχισμένο, παράλυτο.
Το κοινό σημείο των ηρώων είναι η «αποτυχία» τους να συμβιβαστούν με την ηθική της υποκρισίας και του μικροαστισμού.

Συντελεστές:
Σκηνοθεσία- Φωτισμοί: Σωτήρης Τσόγκας
Εικαστική επιμέλεια: Μαίρη Ραζή
Μουσική: Νίκος Χαριζάνος
Βοηθός Σκηνοθέτη: Ειρήνη Αντωνίου
Παίζουν: Σωτήρης Τσόγκας, Γιούλη Πεζοπούλου
Αφηγήτρια-Ακορντεόν: Νάντια Αντωνίου
Πιάνο: Ειρήνη Αντωνίου

Διοργάνωση: ΘΕΑΤΡΙΚΟΣ ΟΜΙΛΟΣ ΕΡΜΙΟΝΙΔΑΣ www.thoe.org.gr - www.artiki.gr
Συνδιοργάνωση: ΔΗΜΟΣ ΕΡΜΙΟΝΙΔΑΣ, ΠΕΡΙΦΕΡΙΑΚΗ ΕΝΟΤΗΤΑ ΑΡΓΟΛΙΔΑΣ
Καλλιτεχνική Επιμέλεια: Κώστας Γεωργουσόπουλος
Συντονισμός Καλλιτεχνικών Σχημάτων: Τάσος Μπλάτζιος
Σύμβουλος Επικοινωνίας: Δανάη Σαλεπούλα, τηλ. 697 9796194, This email address is being protected from spambots. You need JavaScript enabled to view it.


Το 3ο Φεστιβάλ Θεάτρου "Ερμηνείες στην Ερμιονίδα" μέσα από τη ματιά των ηθοποιών.
Σωτήρης Τσόγκας και Γιούλη Πεζοπούλου: «Στα άκρα», Τετάρτη 31 Αυγούστου 2016
Ο Σωτήρης Τσόγκας μιλάει στην Τατού Δέδε.

dede sm

Η Τατού Δέδε είναι πιανίστα, χορεύτρια και ηθοποιός, κατάγεται από το Κρανίδι Αργολίδας και ζει, εργάζεται και δημιουργεί τα τελευταία έξι χρόνια στην Αθήνα. Ακόμα είναι ραδιοφωνική παραγωγός στον Street Radio.gr και γράφει συνεντεύξεις στο Refeel.gr και στο GreekPlayProject.gr

 

-Σαν σκηνοθέτης των δύο μονολόγων αλλά και σαν ηθοποιός πείτε μας τι σας ενδιαφέρει να περάσετε στον κόσμο μέσα από αυτά τα κείμενα.
«Η σχέση εμού και της Μαίρης Ραζή, καθώς και η σχέση του θεάτρου ΠΡΟΒΑ, με την Κωστούλα Μητροπούλου, είναι σχέση που έχει αρχίσει εδώ και σαράντα χρόνια περίπου, προτού η Κωστούλα αφήσει τον κόσμο αυτόν. Είχα πρωτοανεβάσει «Τα παπούτσια» πριν από είκοσι χρόνια, σε παγκόσμια πρώτη, στο θέατρο που ήμασταν τότε, στην οδό Ερμού. Και από τότε δημιουργήθηκε ένας ισχυρός δεσμός με την Κωστούλα Μητροπούλου, η οποία, ομολογουμένως, έχει γράψει εκπληκτικούς μονολόγους. Οι μονόλογοί της αφορούν σε άτομα του περιθωρίου , που είναι εκτός συστήματος, που σκέπτονται, που έχουν και εκφράζουν συναισθήματα, σε μία εποχή που, στην κυριολεξία, και ιδιαίτερα με τα μμε και με την τεχνολογία, η κοινωνία μοιάζει με ένα μεθυσμένο κοπάδι καταναλωτικό, το οποίο φέρεται εδώ κι εκεί. Είναι πολύ επίκαιρα, δηλαδή, τα έργα της και τα είχα εντάξει στο Δευτερότριτο του θεάτρου ΠΡΟΒΑ, στην πειραματική σκηνή, όπου ανεβάζουμε τέτοια δυνατά κείμενα.»

-Ποια είναι, κατά την γνώμη σας, η ιδιαιτερότητα του μονολόγου σαν θεατρικό είδος;
«Ο μονόλογος, ξεκινώντας από την ερμηνευτική σκοπιά του ηθοποιού, θεωρείται ένα είδος που έχει απαιτήσεις, γιατί ο ηθοποιός είναι μόνος του πάνω στην σκηνή. Αν και, όπως λέμε εμείς στο θέατρο, το εύκολο και το δύσκολο δεν έχει να κάνει με το μονόλογο ή τον διάλογο αλλά με τις ικανότητες του ηθοποιού. Από την σκηνοθετική σκοπιά, τώρα, χρειάζεται μία προσοχή, γιατί ο θεατής είναι συγκεντρωμένος σε έναν ηθοποιό, οπότε πρέπει η δράση επί σκηνής να είναι κατά το δυνατόν συμπυκνωμένη και τα σημεία συγκέντρωσης προσοχής να είναι σταθερά και συγκεκριμένα για τον θεατή.»

-Πιστεύετε ότι το κοινό της επαρχίας είναι διαφορετικό από αυτό της Αθήνας;
«Καταρχήν, το κάθε κοινό, της κάθε βραδιάς, διαφέρει μεταξύ του. Και μέσα στην Αθήνα ή στην Θεσσαλονίκη το κοινό διαφέρει. Και αυτή είναι και η μαγεία της τέχνης του ηθοποιού. Το ότι κάθε φορά, από ένα ετερόκλιτο πλήθος ανθρώπων, που ο καθένας κουβαλάει το δικό του υποσυνείδητο και ασυνείδητο, χρειάζεται να βρεις την συνισταμένη και να τους καθηλώσεις σε αυτήν. Τώρα σε επίπεδο γενικότερο, νομίζω ότι το κοινό της Αθήνας είναι πιο φθαρμένο ενώ το κοινό της επαρχίας είναι πιο αθώο και πιο δεκτικό. Αυτό ισχύει εδώ και πολλά χρόνια μέχρι και σήμερα. Φέτος, παρουσιάσαμε το έργο του Σταμάτη Μαλέλη «Το τέρας κι εγώ» και πέραν των παραστάσεων στην Αθήνα, βγήκαμε και στην περιφέρεια και εκεί το διαπιστώσαμε για άλλη μια φορά. Εκτός, λοιπόν, του ότι είναι πιο απενοχοποιημένο κοινό και πιο αθώο, είναι, θα έλεγα, και οξύτερης θεατρικής εμβέλειας. Δεν σημαίνει, ότι πλέον, μπορεί να χάψει το οτιδήποτε. Έχει κριτήριο. Και ιδίως στα μέρη, όπως το δικό σας, όπου υπάρχει μια υγιής ερασιτεχνική παράδοση.»

-Το θέατρο ΠΡΟΒΑ κλείνει φέτος 33 χρόνια. Πώς βιώνετε την σημερινή κατάσταση της κρίσης στην Ελλάδα;
«Σήμερα είναι δύσκολο, αλλά η κρίση δεν έχει χτυπήσει το θέατρο. Είναι παρατηρημένο, ότι, περιόδους κρίσεων οικονομικών ή γενικότερα σε περιόδους πολεμικών συρράξεων, ο κόσμος ζητεί ένα καταφύγιο στο θέατρο και κυρίως την προσωπική επαφή με τους ηθοποιούς. Πράγμα, το οποίο δεν παρέχει το ραδιόφωνο ή η τηλεόραση. Οι καλές παραστάσεις δεν έχουν πληγεί από την κρίση. Τα μικρά θέατρα έχουν διατηρήσει και μετά την κρίση το κοινό τους.»

-Ποια η εμπειρία σας από την φιλοξενία στο φεστιβάλ μας;
«Εξαιρετική! Ο χώρος εδώ είναι πολύ ζεστός και η συνεργασία μας με τον Ίωνα Ξυπολιά, ηλεκτρολόγο του θεάτρου, ήταν και εγκάρδια και επαγγελματική και φιλότιμη. Και όλα τα άλλα παιδιά του ΘΟΕ ήταν εξαιρετικά καθώς και η συνεργασία μας με τον Δημήτρη Σίδερη και τον Τάσο Μπλάτζιο.»

-Μία ευχή για το φεστιβάλ.
«Να τα εκατοστίσει. Και πιστεύω ότι θα τα εκατοστίσει γιατί είμαι χρόνια στο θέατρο και από τότε που είδα τα παιδιά, είδα το μεράκι και τον έρωτα που έχουν. Επομένως, η ευχή μου είναι ότι θα τα εκατοστίσετε και η πεποίθησή μου είναι ότι θα τα εκατοστίσετε!»